زمین یک سر آتش فشان شد از این غم

نه فرصت که پیراهن تو ببویم

نه مرهم که بر دل گذارم

نه مهلت که در ماتم تو بمویم

نه رخصت که شیون برآرم

ببین پشت سر مانده برجا ، خیمه ها همه خاکستر و خون

ببین پیش رو مانده تنها ، کاروان اسیران محزون

مران کاروان یک دم بمان ، دیگر مزن زنگ عزا را

که گم کرده ام در دشت غم آیینه خون خدا را

ای حسین…

رزق اشکت را ازمن نگیر که بی آن وچودی ندارم و اگر هستم به شوق نشستن در سایه روضه توست…

ای حسین…

خوشا به حال آنها که تو در همه لحظاتشان جاری هستی..
خوشا به حال آنان که زمزمه های زیارت عاشورا روشنی بخش هر فجرشان است و نم نم اشکهای حسینی آغازگر آرامش شبهایشان…

من به تو دل بستم
به جان رقیه ات خودت را از من نگیر!
که سخت محتاج با تو بودنم.

یا زهرا سلام الله علیها